ميلاد كريمه اهل بيت

السلام عليكم يا اهل بيت النبوه

 

آیتی از خداست معصومه

لطف بی انتهاست معصومه

عطر باغ محمدی دارد

زاده مصطفی است معصومه

پرتوی از تلألؤ زهرا

گوهری پربهاست معصومه

ماه عفّت نقاب آل کسا

دختر مرتضی است معصومه

اختری در مدار شمس شموس

یعنی اخت الرضاست معصومه

زائران، یک در بهشت اینجاست

تربتش باصفاست معصومه

در توسل به عترت و قرآن

باب حاجات ماست معصومه

به نقل از سايت:  http://www.askquran.ir

 

قم عرفات است و صفای دلم
حضرت معصومه صفای دلم

 

عمه جان مددي

اي كاش لايق آن بودم كه روز ميلادت را به عنوان يك دختر به من تبريك بگويند

برادر کوچکتر

سلام باباعطا

امروز بیست و هشتمین سالگرد شهادت عمواکبره.

 

واسه همین ساعت سه بعداز ظهر همگی میریم قطعه 26 بهشت زهرا (س) و یه مراسم کوچیک داریم. البته که می دونم شما هم به اتفاق عمواکبر و سایر رفقا تشریف میارید و مجلس ما رو منور و مزین می کنید.

از مامان شنیدم که در مراسم تشییع پیکر عمواکبر حضور نداشتی و جبهه بودی. چند روز بعد که میای خونه، در حالی که بغض کرده بودی، به مادربزرگ میگی: "دیدی مادر؛ اکبر شهیدشد. من آدم حسودی نیستم ولی واقعا به حال اکبر غبطه می خورم"

می دونم که برات سخت بود که ببینی برادر کوچکترت در شهادت، ازت سبقت گرفت و تو جا موندی. نمی دونم دلیل سبقت عمواکبر چی بود؛ معنویت بیشتر؟ معصومیت بیشتر؟ یا شاید هم دلیلش این بود که عمواکبر زن و بچه نداشت و تعلقش به دنیا کمتر از تو بود یا شاید.......

دلیلش هر چی بود، مهم نیست. مهم اینه که خدا نگذاشت زمان زیادی حسرت برادر کوچکترت رو بخوری. یک سال و نیم بعد تو هم پر کشیدی و به عمواکبر ملحق شدی.

شهد شیرین شهادت نوش جون هردوتاتون.

یا لیتنی کنت معکم  

مدال افتخار

سلام باباعطا

دوباره هفته دفاع مقدس فرارسید و مجاهدت ها، رشادت ها، ازخودگذشتگی ها و خلاصه یاد و نام شهدا، جانبازان، آزادگان و ایثارگران ورد محافل و مجالس شد. 30 سال از آغاز جنگ تحمیلی می گذره و یاد اون روزها در اذهان روز به روز کمرنگ تر می شه حتی اونایی که در وسط میدان جهاد و شهادت بودند و هنوزم به ارزشهاشون پایبندند، کمتر از اون روزها یاد می کنند و درگیر روزمرگی شدند.   

به بهانه ی این ایام دلم می خواد بهت بگم اگرچه منم مثل خیلی ها دچار روزمرگی و غفلت شدم، اما همیشه تلاش کردم جوری عمل کنم که باعث سربلندیت باشم تا یه وقت خدای نکرده به خاطر قصورات و خطاهام در پیشگاه امام و شهدا سرافکنده نشی. می دونم که وظیفه سنگینی به عهده دارم. می دونم به خاطر اینکه دختر شهیدم، باید طرز رفتار و گفتارم موجه باشه و یه وقت تو اعتقاداتم و پایبندی به ارزشهام کم نیارم. خودت می دونی که از صبح تا شب با آدمای مختلفی سر و کار دارم: متدین، کم اعتقاد، بی اعتقاد، مدافع نظام و انقلاب، مخالف و معاند نظام و انقلاب، حزب الهی، نصف الهی! و .... بعضی هاشون زیادی بهم احترام میگذارن و بعضی هاشون هرچی ناراحتی از امام و انقلاب و نظام و.... دارن، سر من خالی می کنند اما خوبیش اینه که بعداز زخم زبون هاشون، وقتی با صبر و حوصله ی من مواجه میشن، میگن: "البته تو با اونا ( منظورشون کارگزاران نظام و بچه حزب الهی هاست ) فرق داری و واسه همین به هیچ جا نمی رسی!" ولی خدا شاهده که نه در برابر تعریف ها و تمجیدهای آدما، مغرور شدم و نه در برابر حرف های مغرضانه و زخم زبون هاشون کم آوردم و دلسرد شدم. به قول معروف بیدی نبودم که با این بادها بلرزم البته اینم بگم ها فکر نکنی مثل سیب زمینی! اصلا احساس ندارم، نه، خوب خداییش وقتی سهمیه ها رو تو سرم می زنن و میگن: "هرچی امکاناته مال شماست و ما چه گناهی کردیم که بچه شهید نشدیم و...." اولش ناراحت میشم و یه کم دلم می گیره، ولی وقتی ارزش های والای نظام و انقلاب و امام و شهدا و تفکر عمیق پشت سر اونها رو مرور می کنم، به سرعت هرچی حرف مفت و بی ارزش می زنند رو نشنیده می گیرم و فراموش می کنم.   نمی دونم چرا نوشته ام به اینجا کشیده شد، اصلا نمی خواستم راجع به این مسائل چیزی بگم و از گله کردن اصلا خوشم نمیاد. 

دلم می خواد به همه بگم که هیچ چیزی از خودم ندارم و هرچی مایه افتخارمه، از تو دارم. سیادتم رو از تو دارم، اعتقاداتم رو از تو دارم، عشق و علاقم به امام و انقلاب و شهدا، و در نهایت فرزند شهید بودنم رو از تو دارم. خیالم راحته که به واسطه ایثار تو، در برابر مردم روسفیدم. بین فامیل، بین مردم، در مدرسه، دانشگاه، اداره و... با افتخار میگم که فرزند شهیدم و هیچ ابایی هم از زخم زبونها و نگاه های تحقیرآمیز ندارم. تو مدال افتخار منی و به واسطه تو به خودم می بالم و مهمتر اینکه همیشه وجودت رو توی زندگیم حس کردم و یقین دارم که مراقبم هستی. به تو اطمینان می دم که به یاری خدا، و توسل به ائمه معصومین علیهم السلام، با همه وجود راهت رو ادامه بدم و همون جوری که آرزو داشتی زندگی کنم و پشت سر رهبرم در راه سربلندی نظام و انقلاب قدم بردارم.

انشاءالله در روز محشر در برابر خالق یکتا و آل الله علیهم السلام هم روسفید باشم.

واسم دعا کن     

در ادامه مطلب چند تا عکس قدیمی گذاشتم. اگر دوست دارید، ببینید

ادامه نوشته