مرخصي
فرارسيدن اربعين حسيني رو خدمت دوستان بزرگوارم تسليت عرض مي كنم. خوش به سعادت همه ي زائران كربلا در اين ايام. انشاءالله كه توفيق پياده روي از نجف تا كربلا نصيب همه ي آرزومندان از جمله اين حقير بشه.
مدتيه به سختي مي تونم پست جديد بگذارم. مخصوصا يكي دو هفته ي اخير، هر چي سعي كردم بنويسم، نه ذهنم ياري كرد و نه دستم. واسه همين تصميم گرفتم يه مدتي برم مرخصي استعلاجي! چون شديدا نياز به تجديد قوا دارم! البته زياد نيستا! شايد يك يا دو ماه. انشاءالله به شرط حيات؛ يكي دو هفته مونده به ساگرد باباعطا ميام و پست دعوت به مراسم سالگرد رو مي نويسم.
فقط نمي دونم اين مرخصي استعلاجي رو از باباعطا بگيرم يا از دوستان خوبم در فضاي وب؟؟؟
يه خواهشي كه از دوستان دارم اينه كه تو اين مدت؛ لطف بفرماييد و هر نقطه نظري، انتقاد يا پيشنهادي كه براي بهتر شدن مطالبم، داريد بفرماييد.
باباعطا يه باباي مهربون مثل همه ي باباهاي مهربون دنيا بود اما يه فرق كوچيك با باباهاي مهربون ديگه داشت: عاشق بودنش از بابابودنش بهتر بود.