امروز صبح با عده ای از فعالان عرصه ی سایبری رفتیم آسایشگاه جانبازان ثارالله تهران

رفتیم عزیزانی رو ببینیم که سلامتی و جوونی خودشون رو فدای هدف مقدسشون کردند، فدای آسایش  و آرامش ما کردند، فدای.....  

رفتیم تا با دیدنشون روحیه ی از دست رفتمون رو بازیابیم

رفتیم تا با شنیدن حرفهای عمارگونه شون، راه رو از بیراهه تشخیص بدیم

رفتیم تا به یاد بیاریم امنیتی که داریم، مدیون اونهایی هستیم که بیشتر از ۲۰ ساله ویلچرنشین شدند و بیشتر ماه ها و روزهای سال رو به جای آغوش گرم خانواده، در آسایشگاه هستند.

 

 

 

 

 

 

نکته ی مهم تو صحبت های همشون این بود:

اطاعت محض از رهبر معظم انقلاب و پرهیز از افراط و تفریط


پی نوشت:

باباعطا! خدا رو شکر که شهید شدی! به نظرم بجز خدا، هیچ کس نمی تونه حال این جانباز ها رو بفهمه! خیلی سخته

شفای همه ی جانبازان عزیز یک سوره حمد با یک صلوات (وعجل فرجهم یادمون نره)