۱. حيا ، كليد هر خيرى است. 

۲. به راستى كه حيا و عفت از خلق و خو هاى ايمان است و به راستى اين هر دو ، خصلت آزادگان و خوى نيكان است. 

۳. بزرگترين مردانگى شرم است و ميوه آن نيز پاكدامنى است.

۴.  برترين شرم ها شرم از خداى سبحان است. 

۵. پيراهن حيا بر تن كن و زره وفادارى بپوش ، برادرى خود را حفظ كن ، گفتگوى با زنان را كم كن تا بلندى مرتبه ‏اى كامل شود. 

۶. كسى كه گفتارش با شرم و حياء همراه باشد تباهى و نابودى در كار خود ندارد. 

۷. كسى كه از روى مردم پروا و پرهيز نداشته باشد از خداى سبحان پروايى ندارد.

۸. سه چيز است كه نبايد از آنها شرم كرد : خدمت كردن به ميهمان ، برخاستن انسان از جايگاه خود براى پدر و آموزگار ، و طلب حق اگر چه اندك باشد.

۹. هيچيك از شما نبايد شرم كند از اين كه هر گاه از او چيزى را بپرسند كه نمى ‏داند ، از اين كه بگويد : نمى ‏دانم.

۱۰. براى مؤمن شايسته است كه از خدا شرم كند هر گاه انديشه ‏اى مستمرّ در غير فرمانبردارى خدا او را فرا گيرد.


منبع: غررالحکم ، باب حیا